به میدان آوردن نسل جوان

خود رهبری در سخنانی که در اول خرداد سال ۹۸ برای دانشجویان داشتند به این موضوع تصریح کردهاند: «حالا یک سؤال اینجا مطرح میشود و آن، این است که فرایند ورود جوانان به این حرکت عمومی چیست؟ حالا شما یک جوان متعهّد هستید، میخواهید در این حرکت عمومی حضور داشته باشید؛ شیوهی حضور شما چگونه است؟ این، آن مطلبی است که من یادداشت کردهام که به شما عرض بکنم».... «بالاخره در هر برههای راهکارهای عملی لازم است. در هر برههای از زمان راهکارهای عملی مورد نیاز است. خب محلّ بحث ما اینجا است. آنچه شما سؤال میکنید - یعنی نسل جوان ممکن است سؤال بکند و یک سؤال مستتری است - همین است که بالاخره راهکار عملی برای اینکه ما بتوانیم به عنوان یک جوان وارد میدان بشویم چیست؟».

تلاش ما برای تحقق بیانیه: به میدان آوردن نسل جوان

از این عبارات برمیآید که ما برای تحقق بیانیه گام دوم باید این تلاش را داشته باشیم که جوان به میدان بیاید. این فرایند نیاز به فکر و برنامهریزی دارد. چه کسی باید برای این موضوع فکر کند و برنامهریزی و هدایت کند؟ آقا فرمودهاند:

«مسئلهی راهکارهای عملی احتیاج دارد به هدایت، تمرکز، پیگیری، فعالیت پیدرپی و لحظهبهلحظه برای اینکه بتواند این کاروان عظیم جامعه را و مهمتر از همه جوانهای جامعه را به پیش ببرد. این کارِ چه کسی است؟ این تمرکز، این ایجاد برنامهی کار، پیدا کردن راهکار، ارائهی راهکار، برنامهریزی، به عهدهی چه کسی است؟ این به عهدهی جریانهای حلقههای میانی است. این، نه به عهدهی رهبری است، نه به عهدهی دولت است، نه به عهدهی دستگاههای دیگر است؛ [بلکه] به عهدهی مجموعههایی از خود ملّت است که خوشبختانه امروز ما این را کم هم نداریم. ما نخبههای فکری در زمینههای گوناگونِ مورد نیاز در میان جوانان، در میان مسئولین خودمان داریم. اینها میتوانند بنشینند برنامهریزی کنند و هدایت کنند».

پس اگر ما بخواهیم به تحقق بیانیه کمک کنیم باید روی این نقطه متمرکز شویم که جوان را با آگاهی و آمادگی و تجهیزات لازم به میدان انقلاب بیاوریم و انگیزه و احساس مسئولیت لازم را در او پدید آوریم.

راهکار پیشنهادی رهبری: مشق کنشگری اجتماعی جوان در قالب کارگروههای حل مسائل انقلاب

رهبر انقلاب در ادامه، راهکاری را برای آمادهسازی نسل جوان و به قول خود ایشان: «کارهایی که میتواند نسل جوان را در نقش و شأنِ محور بودنِ حرکت عمومی جامعه کمک کند و ظرفیّت لازم را به آنها بدهد» بیان میکنند.

راهکار ایشان این است که جوان برای اینکه بتواند برای پذیرش این مسئولیت سنگین آماده شود باید در «قالب گروهی» (کارگروه) با «دغدغه انقلابی» و «ناظر به افق تمدن اسلامی» فعالیت کند. تا جوان مشق فعالیت اجتماعی نداشته باشد آماده فعالیت اجتماعی نمیشود. تا جوان تمرین کنشگری نکرده باشد امکان حضور  اجتماعی موفق ندارد. تا کسی در زمین خاکی محل خود بازی نکرده باشد در تیم ملی نمیتواند برود.

در نهایت آقا فرمودهاند: «نتیجهی اینها چه میشود؟ اینجا من این جور یادداشت کردهام که سرانجام [اینها]، کشاندن نسل جوان متعهّد به عرصهی مدیریّت کشور [است]، که یکی از دوستان گِله می کردند که جوانها را به عرصهی مدیریّت راه نمیدهند. خب چه جوری وارد عرصهی مدیریّت میشوند؟ ورود در عرصهی مدیریّت برای نسل جوان از این راهها اتّفاق میافتد». یعنی از راه تمرین فعالیت اجتماعی ناظر به دغدغه انقلابی و تمدنی توسط جوانان در قالب کارگروههای متعدد که آقا میفرمایند پنجاه مدل یا بیشتر میتواند داشته باشد.

گام دوم انقلاب اسلامی...